Aras oğlan 4 yaş itibariyle okula başladı.Hem de annesinin okuluna.Evet okulumuz pek mükemmel diyemeyiz hele ki büyük şehirlerle kıyaslayınca ama öyle bi öğretmene düşmüşüz ki oğlum ilk öğretmen şansını yakaladı sanırım.İlgili , güler yüzlü, içten ve samimi.Aras da bi o kadar çok seviyor onu.Okula ilk verdiğimde amacım sadece sosyalleşsin idi.Bi şey öğrenmeye ihtiyacı yok zaten diyordum.Zira ben 3 yıl çalıştım onunla her gün.Ama öyle olmadı.Öğretmenimiz de üstüne ekledi.Utangaç ,kanatlarımın arasından çıkmaya çekinen oğlum tam bir sosyal erkek oldu. Hiç tanımadığı insanlarla bile muhabbet etmeye başladı. Okul ona çok şey kattı.Öğretmeni de memnunmuş kendisinden.
Ha bu çocuk dört dörtlük mü? Tabiki de Hayır. Mızmızlığı tuttu mu tam tutuyor.İnatçı lık hat safhada.Israr etmeyi de çok seviyor.Sinirlenmiyor muyum? Bazen cinnet geçirecek kadar ama belli etmiyorum.Nihayetinde 4 yaşında bir çocuk deyip geçiyorum.
Bi de hastalık mevzuyu var.Okul demek hastalık demek.Başladığından beri hasta.Bazen ufak çaplı ,bazen hastanelik.Bağışıklık kazanıyor deyip kabullenmeye çalışıyoruz ama içim acıyor yavruma.
Zaten her zaman bana çok düşkün olan yavru iyice düştü üstüme.Ev okul derken haftaiçi zaten akşam 7-8 gibi ancak işim bitiyor.Azıcık uzanayım diyorum hooop minik fare koynumda. Oturayım diyorum hooop yanımda.Mutfakta zaten hep yanımda.Bi tuvalete gelmiyor desem de ona bile gelip bekliyor bazen.Karnımdaki kardeşe aşık.Dört gözle yolunu bekliyor , hayaller kuruyor. Sağlıkla gelsin inşallah.
Bizde durumlar böyle.Aşk yaşıyoruz oğlumla her daim.Allah bozmasın diyelim :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder