Aras oğlanın anne sevdası

Evet erkek çocukların anneye düşkün olduğunu bilirdim.Üniversitedeki ders notlarımdan da hatırlıyorum.Ama herkes Aras gibi mi onu bilemiyorum. Aşırı derecede bağlı bana.Ben mutfaktaysam mutfakta , kitap okuyorsam başucumda , uzanıyorsam yanımda.Hatta lavobada bile kapıda.Rahatsız mıyım ? Tabi ki hayır.Ama bazen korkuyorum.Kimlik karmaşası yaşamasından. Gerçi şimdilik olumsuz bir şey yok. Makyaj malzemelerimi sürmek istemiyor :) Ama bazen biraz da babasıyla vakit geçirse dediğim olmuyor değil.Ama babasıyla anlaşamıyor sanki.Babasıyla bi yere gittiğinde babası sinirli dönüyor eve.Onu bunaltıyormuş.Oysa ki benim en büyük hobilerimden onunla bi yere gitmek.Beni hiç yormuyor ki. Dediğim hiç bir şeye itiraz etmiyor.Yanımda 4 değil de 14 yaşında bi çocukla geziyorum sanki.Sanırım ona nasıl davranmam gerektiğini çok iyi biliyorum.Biraz nazlı bi çocuk yapmış olabilirim. Ama olsun daha çok küçük.
     Dün biraz rahatsızdım. Okuldan eve gelince biraz uzandım.2 saatçik :) O arada babasıyla sürekli bi kuma havaları.Seslerinden uyuyamadım zaten.Defalarca geldi öptü kaldırmak istedi.En son kalktım artık.Ve ilk cümlesi "Annecim uyumasan olmaz mı ? Sen uyuyunca çok sıkılıyorum.Kendimi yalnız ve mutsuz hissediyorum. " Ağlamak istedim diyebilirim.Minik yavrum benim ne kadar da bağlı bana.
    En büyük duamsın oğlum.Allah beni sensiz , seni de bensiz bırakmasın. Allah hiç bir yavruyu annesiz bırakmasın...

Toplama yapıyoruz

Aras 4 yaş 2 aylık.Rakamları zaten uzun zamandır biliyor.Aradaki 30-40-50 yi ben söylersem 100e kadar da sayıyor. 100 den sonrasını öğretmek istemiyorum açıkçası.Ne yapsak ne yapsak derken , bu çocuk zaten sayıları kendisi topluyor bunu bi plana dahil edelim diye düşündüm.Bi kaç ay toplama işlemi yaptıracağım Paşa'ya. Geçen gün süpriz yumurta kutularına toplamları 10u geçmeyecek toplama işlemleri koydum.Pet şişe kapaklarına da sayıları yazdım 10 a kadar.Kutuyu açtı. İşlemi yaptı ve eşleştirdi. Çok başarılı olduğunu söylemeliyim.2.sınıf öğrencilerimle aynı seviyede sayılır.İşte resimler

O artık okullu

Aras oğlan 4 yaş itibariyle okula başladı.Hem de annesinin okuluna.Evet okulumuz pek mükemmel diyemeyiz hele ki büyük şehirlerle kıyaslayınca ama öyle bi öğretmene düşmüşüz ki oğlum ilk öğretmen şansını yakaladı sanırım.İlgili , güler yüzlü, içten ve samimi.Aras da bi o kadar çok seviyor onu.Okula ilk verdiğimde amacım sadece sosyalleşsin idi.Bi şey öğrenmeye ihtiyacı yok zaten diyordum.Zira ben 3 yıl çalıştım onunla her gün.Ama öyle olmadı.Öğretmenimiz de üstüne ekledi.Utangaç ,kanatlarımın arasından çıkmaya çekinen oğlum tam bir sosyal erkek oldu. Hiç tanımadığı insanlarla bile muhabbet etmeye başladı. Okul ona çok şey kattı.Öğretmeni de memnunmuş kendisinden.
  Ha bu çocuk dört dörtlük mü? Tabiki de Hayır. Mızmızlığı tuttu mu tam tutuyor.İnatçı lık hat safhada.Israr etmeyi de çok seviyor.Sinirlenmiyor muyum? Bazen cinnet geçirecek kadar ama belli etmiyorum.Nihayetinde 4 yaşında bir çocuk deyip geçiyorum.
   Bi de hastalık mevzuyu var.Okul demek hastalık demek.Başladığından beri hasta.Bazen ufak çaplı ,bazen hastanelik.Bağışıklık kazanıyor deyip kabullenmeye çalışıyoruz ama içim acıyor yavruma.
    Zaten her zaman bana çok düşkün olan yavru iyice düştü üstüme.Ev okul derken haftaiçi zaten akşam 7-8 gibi ancak işim bitiyor.Azıcık uzanayım diyorum hooop minik fare koynumda. Oturayım diyorum hooop yanımda.Mutfakta zaten hep yanımda.Bi tuvalete gelmiyor desem de ona bile gelip bekliyor bazen.Karnımdaki kardeşe aşık.Dört gözle yolunu bekliyor , hayaller kuruyor. Sağlıkla gelsin inşallah.
     Bizde durumlar böyle.Aşk yaşıyoruz oğlumla her daim.Allah bozmasın diyelim :)